Proces rozwoju
Od kierunku i architektury informacji do wersji, którą można bezpiecznie opublikować i później aktualizować.
Definiujemy cel, odbiorcę, kontekst użycia i kryteria sukcesu. Oddzielamy fakty od założeń i wskazujemy, które decyzje wymagają dodatkowej weryfikacji. Dzięki temu późniejsza warstwa wizualna nie próbuje rozwiązywać problemu, który nie został jeszcze nazwany. Zapis kierunku jest krótki i operacyjny: ma pomagać w późniejszych wyborach, a nie tworzyć manifest marketingowy.
Budujemy architekturę informacji, page grammar i kolejność ważnych momentów przed finalnym stylingiem. Każda sekcja dostaje semantic job, wymagania treściowe, rolę mediów i oczekiwaną transformację responsive. To etap, na którym najłatwiej usunąć zbędne powtórzenia. Na tym etapie określamy też, które treści mogą być skrócone na Home, a które potrzebują własnej strony lub bardziej rozbudowanej prezentacji.
Komponenty powstają z elastycznych prymitywów i geometrii dopasowanej do contentu. Nie zakładamy, że wszystkie sekcje potrzebują tego samego splitu, kart albo szerokości tekstu. Kod ma odzwierciedlać strukturę produktu, a nie narzucać jej jednego szablonu. W trakcie budowy sprawdzamy realny tekst zamiast placeholderów, dzięki czemu width, wrapping i wysokość sekcji wynikają z docelowego contentu.
Render sprawdzamy na szerokim ekranie, laptopie i telefonie. Porównujemy sylwetki sekcji, długość linii, udział obrazów, miejsca z nadmiarem pustej przestrzeni i kolejność elementów na mobile. Browser wynik jest ważniejszy niż nazwa layoutu w manifestach. Jeżeli kilka kolejnych sekcji ma podobny track ratio, pozycję nagłówka lub media anchor, kompozycja wraca do mutacji zanim powstanie finalny styling.
Przed publikacją weryfikujemy SEO, linki, media, kontakty, legal, Global Text i stan WordPress. Pakiet nie jest traktowany jako gotowy tylko dlatego, że kod się kompiluje. Release musi zachowywać się poprawnie również po aktualizacji poprzedniej wersji. Pakiet jest również czyszczony z nieużywanych assetów i preview-artifacts, żeby instalacja zawierała tylko elementy potrzebne produkcji.
Po browser review wracamy do struktury, gdy problem jest systemowy, a nie lokalny. Poprawki obejmują geometrię, content, media albo runtime — zależnie od źródła defektu. Dopiero ponowny render potwierdza, że zmiana rzeczywiście rozwiązała problem. Po poprawce uruchamiamy ten sam zestaw kluczowych testów, aby nie zaakceptować wizualnej zmiany, która wprowadza regresję techniczną.
Przegląd renderu
Screenshot, DOM i neutralny wireframe mają pierwszeństwo przed nazwą komponentu. Sprawdzamy proporcje, pozycję tekstu, wielkość mediów, martwe pola i kolejność na mobile. Powtarzalna sylwetka wraca do projektowania, nawet jeśli kod nazywa ją inaczej.
Sekcja ma jeden czytelny rezultat informacyjny.
Measure wynika z rodzaju treści i miejsca w rytmie strony.
Obraz ma określoną funkcję: środowisko, dowód, wsparcie albo dominanta.
Układ zmienia strukturę świadomie, zamiast tylko układać wszystko pionowo.
Wiadomo, co jest pierwsze i dlaczego.
Sekcje nie składają się w jeden powtarzalny wzór.
Dłuższy tekst, mobile i update nie rozbijają kompozycji.
Ta wersja strony nie uruchamia marketingowych ani analitycznych trackerów. Lokalny zapis służy wyłącznie do zapamiętania Twojego wyboru.